«سرمایه ارزشمند عمر»
باسمه تعالی
«سرمایه ارزشمند عمر»
محمد بارونی
گذشت زمان و کاهش تدریجی عمر و فرصتهای زندگی واقعیتی است که مورد غفلت بیشتر انسانها قرار میگیرد و خسارتهای بسیاری را نصیب آنان میکند؛ لذا همه اندیشمندان، انسانها را به استفاده از وقت و مدیریت زمان سفارش و توصیه کردهاند. همچنین همه افراد موفق پیروزیها و کامیابیهای خودشان را مدیون بهرهگیری از فرصتهای زندگی و لحظههای زودگذر عمر خود میدانند.
همه حسابگران هوشیار و دانا میکوشند تا با استفاده از موقعیتهای پیش رو سرمایه ارزشمند عمر خود را به سود و منفعت تبدیل کنند تا از بازندگان و زیان دادگان عمر نباشند.
آری، عمر سرمایه ارزشمندی است و انسان باید مداوم حساب دخلوخرج و سود و زیان این سرمایه را داشته باشد چرا که اگر در این مسیر تنبلی و کمکاری کند ضمن از دستدادن اصل سرمایه، چیزی جز ورشکستگی نصیب و بهره وی نخواهد شد.
امیر بیان حضرت علی علیهالسلام میفرماید: «کسی که از خودش حساب بکشد، سود میبرد و آن که از خویش غافل گردد، زیان و ضرر میبیند.»
بهراستی زندگی نوعی زراعت است و هنگام برداشت محصول باید محاسبه کرد که سود و منفعت ما از این خرمن عمر چه بوده است. آیا در این زراعت سود بردهایم و یا اوقات عمر خود را با بیتوجهی گذرانده و به زیان و ضرر تبدیل کردهایم؟
چه بسیار افرادی هستند که در پایان عمر بر لحظات سوخته و فرصتهای ازدسترفته افسوس خود میخورند؛ ولی دیگر دیر شده است و قابلجبران نمیباشد. پس باید هوشیار بود و از لحظات و فرصتهای این سرمایه ارزشمند الهی استفاده مطلوب نمود و آن را در راه رضای پروردگار هزینه کرد چرا که هزینهکردن عمر در راه حضرت دوست، عین سود و منفعت است و رستگاری دو عالم را به همراه دارد.
در افسانهها آمده است كه در نقاط گوناگون زمين گنجهایی است و روى هر گنجى اژدهایی است و تا بر آن پيروز نشويم گنج ميسر نخواهد شد. بسيارى از مردم اين مطلب را افسانه پنداشته و گروهى نيز تصور نمودهاند كه واقعاً در زير زمين گنجها و دفینههایی است و حقیقتاً روى هر گنجى مارى خوابيده است. در صورتى كه این سخن حقيقتى را در بر دارد و آن گنجها همان ذخائر فكرى يا طبيعى و موهبتهایی است كه خداوند بزرگ در اختيار بشر گذاشته است و آن مارها كنايه از سختیهایی است كه بايد بشر در راه تحصيل آن متحمل گردد.
آری! هرگاه زندگینامه مردان موفق را ورق میزنیم و نظری بر تلاش و کوشش آنان میافکنیم در مییابیم که همگى مرد كار و زحمت بودند.
بزرگمهر میگوید: بايد لب فرو بست و بازو گشود و كار كرد و يقين نمود كه كليد طلائى كاميابى كار و كوشش است.
نيوتن میگوید: اگر من به جایی رسیدهام براثر كار و كوشش است.
میکلآنژ میگوید: اگر مردم میدانستند كه براى کسب مقام استادى چه رنجها بردهام از ديدن شگفتیهای هنرم متعجب نمیشدند.
بهراستی که بعضی از انسانهای موفق روح عظيمى دارند و عشق و علاقه آنها به كار و رسیدن به اهداف بهگونهای است که حتى در لحظات سخت زندگى نيز دست از كار و كوشش برنمیدارند.
با نگاهی به تاریخ و جستوجو در زندگی بزرگان میتوان این افراد را شناخت و به عزم و اراده نیرومند آنان آفرین گفت. در اینجا فقط به چند مورد زیر اشاره میشود:
مورخ بزرگ اسلامى، ابن خلدون، شاهكار نفيس و ذی قیمت خود به نام «مقدمه بر تاريخ» در تبعيدگاه نوشته است.
فيلسوف شرق، خواجهنصیر الدين طوسى، كه مدتها در قلعه «الموت» از طرف فرقه اسماعيليه بازداشت بود كتاب بزرگ و ارزشمند خود به نام «شرح اشارات» را در آن زندان نوشته است.
دانشمند بزرگ ما، مرحوم شهيد اول، اثر با ارزشی به نام «لمعه» كه متن قوانين اسلامى است در زندان دمشق نوشته است.
آری سعادت و خوشبختى زنگ در خانه كسى را میزند كه ساعى و كوشا باشد و از اوقات عمر و زندگی خود بهخوبی استفاده کند. راستی ما چگونه میتوانیم از سرمایه ارزشمند عمر خود استفاده کنیم تا دچار ضرر و زیان در دنیا و آخرت نشویم؟
