پیامبر اسلام (ص) رَحمةٌ لِلعالَمین است.

باسمه‌تعالی


پیامبر اسلام (ص) رَحمةٌ لِلعالَمین است.

محمد بارونی

خداوند بزرگ و آفریننده زمین و آسمان ها در آیه 128 سوره توبه، پیامبر عزیز اسلام را با چهار ویژگی منحصر به فرد توصیف می کند:

۱-«لَقَدْ جَاءَکُمْ رَسُولٌ مِنْ أَنْفُسِکُمْ»

پیامبر گرامی اسلام (ص) فرشته نیست، مثل شما انسان است، غریزه دارد، از دو بعد مادی و معنوی برخوردار است، اما مانند پاره‌ای از جان شماست (مِنْ أَنْفُسِکُمْ).

۲- «عَزِیزٌ عَلَیْهِ مَا عَنِتُّمْ»

پیامبر گرامی اسلام (ص) غمخوار شماست، او از ناراحتی شما خشنود نیست و حتی بی‌تفاوت هم نیست، هرگونه زیان و ضرری به شما برسد برای او سخت و ناراحت‌کننده است.

۳- «حَرِیصٌ عَلَیْکُمْ»

پیامبر گرامی اسلام (ص) نسبت به هدایت شما حرص دارد و به هرگونه خیر و سعادت شما و پیشرفت و ترقی شما و بهروزی و خوشبختی شما عشق می‌ورزد.

۴- «بِالْمُؤْمِنِینَ رَئوفٌ رَحِیمٌ»

پیامبر گرامی اسلام (ص) نسبت به آنانی که از دستورات خداوند رب‌العالمین پیروی می‌کنند، لطف و محبت ویژه‌ای دارد و نسبت به همه مؤمنین مهربان است.

داستان زیر نمونه‌ای از دلسوزی پیامبر رحمت (ص) نسبت به دین و دنیای مؤمنین است.

آورده‌اند که مردى از پيروان پيامبر صلی‌الله عليه و آله به نام سعد بسيار مستمند بود و جزء اصحاب صفه محسوب می‌شد و تمام نمازهاى شبانه‌روزی را پشت سر پيامبر(ص) اقامه می‌کرد.

پيامبر خدا (ص) از فقر سعد متأثر بود، روزى به او وعده داد اگر مالى به دستم بيايد تو را بی‌نیاز می‌کنم. مدتى گذشت اتفاقاً چيزى به دست نيامد و افسردگى حضرت بر وضع مادى سعد بيشتر شد. در اين هنگام جبرئيل نازل شد و دو درهم با خود آورد و عرض كرد، خداوند می‌فرماید: ما از اندوه تو به واسطه فقر سعد آگاهيم، اگر می‌خواهی از اين حال خارج شود، دو درهم را به او بده و بگو خریدوفروش كند.

پيامبر خدا (ص) دو درهم را گرفت؛ وقتى براى نماز ظهر از منزل خارج شد، سعد را مشاهده كرد كه به انتظار ايشان بر در يكى از حجرات مسجد ايستاده است، فرمود: می‌توانی تجارت كنى؟

عرض كرد: سوگند به خدا كه سرمايه ندارم.

پيامبر (ص) دو درهم را به او داد و فرمود: سرمايه خود كن و به خریدوفروش مشغول شو.

سعد پول را گرفت و براى انجام نماز به مسجد رفت و بعد از نماز ظهر و عصر به طلب روزى مشغول شد. خداوند بركتى به او داد كه هر چه را به يك درهم می‌خرید دو درهم می‌فروخت؛ کم‌کم وضع مالى او رو به افزايش گذاشت، به‌طوری كه بر در مسجد دكانى گرفت و كالاى خود را آنجا می‌فروخت.

چون تجارتش بالا گرفت، كارش از نظر عبادى به جایی رسيد كه بلال اذان می‌گفت؛  ولی او خود را براى نماز آماده نمی‌کرد با اينكه قبلاً پيش از اذان آماده نماز می‌شد.

پيامبر خدا (ص) فرمود: سعد دنيا تو را مشغول كرده و از نماز بازداشته است.

گفت: چه كنم اموال خود را بگذارم ضايع می‌شود، می‌خواهم پول جنس فروخته را بگيرم و از ديگرى متاعى خريدم جنس را تحويل بگيرم و قيمتش را بدهم.

پيامبر اسلام (ص) از مشاهده اشتغال سعد به ثروت و بازماندنش از بندگى، افسرده گشت، جبرئيل نازل شد و عرض كرد، خداوند می‌فرماید: از افسردگى تو اطلاع يافتيم، كدام حال را براى سعد می‌پسندی؟

نبی اکرم (ص) فرمود: حال قبلى برايش بهتر بود.

جبرئيل گفت: آرى علاقه به دنيا انسان را از ياد آخرت غافل می‌کند؛ حال دو درهمى كه به او دادى از او پس بگير.

رسول خدا (ص) نزد سعد آمده و فرمود: دو درهمى كه به تو داده‌ام برنمی‌گردانی؟

عرض كرد: دويست درهم خواسته باشيد می‌دهم.

حضرت فرمود: نه همان دو درهمى كه گرفتى بده،  سعد پول را تقديم
پيامبر اسلام (ص) كرد. چيزى از زمان نگذشت كه وضع مادى او به حال اول برگشت.

آری پیامبر اسلام برای همه جهانیان رحمت است. (رَحمةٌ لِلعالَمین) و چقدر زیباست که همه مردم دنیا با الگوگیری و پیروی از دستورات وی، زندگی خود بر اساس رهنمودهای وی تنظیم کنند که خیر دنیا و آخرت در تبعیت از این انسان کامل و نمونه است.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *