خدایا می بخشی مرا؟! (دل‌تنگی‌های یک انسان باخدا)

• محمد بارونی

باسمه‌تعالی

خدایا می بخشی مرا؟!

(دل‌تنگی‌های یک انسان باخدا)

********************************

· پروردگارا! ببخش مرا كه از تمسخر دیگران لذت بردم.

· پروردگارا! ببخش مرا كه براى رسواکردن دیگران تلاش كردم.

· پروردگارا! ببخش مرا كه نمازم، وقت یافتن گمشده ‏هاى من است.

· پروردگارا! ببخش مرا كه نادانى دیگران را به رُخِشان كشیدم.

· پروردگارا! ببخش مرا كه براى همه گردن كشیدم، به‌ غیر از خودم.

· پروردگارا! ببخش مرا كه دیگران را وادار به معذرت‌خواهی كردم.

· پروردگارا! ببخش مرا كه همه ‏اش دعا كردم خدایا! مرا از شر خلق دور بدار و یک‌بار نگفتم: خلقت را از شر من دور دار.

· پروردگارا! ببخش مرا كه فكر و دلم از تو عزلت گزید و از گناه نه.

· پروردگارا! ببخش مرا كه هر چه با من مدارا كردى، من بر تو خیره‏ سرى كردم.

· پروردگارا! ببخش مرا كه آن‌قدر كه حسرت نداشته ‏هایم را خوردم، شاكر داشته ‏هایم نبودم.

· پروردگارا! ببخش مرا كه آن‌قدر كه بر بی منزلی و بیکاری و … گریستم، بر غم فراق از تو گریه نكردم.

· پروردگارا! ببخش مرا كه آن‌قدر كه به فكر زیبایى ظاهر و مد لباس و … بودم، به فكر زیبایى و طهارت باطنم نبودم.

· پروردگارا! ببخش مرا كه بارها و بارها به دنبال جنازه این و آن رفتم و فقط با یك «اِ اِ» گفتن، از كنارش گذشتم و هنوز باورم نیست كه من هم رفتنى هستم.

· پروردگارا! ببخش مرا كه با رفتار زشتم، دیگران را به دین بدبین كردم.

· پروردگارا! ببخش مرا كه در مجادله با این و آن فهمیدم كه حق با من نیست؛ ولى به رو نیاوردم.

· پروردگارا! ببخش مرا كه براى نظرات دیگران، آن‌گونه كه حق‏شان بود، ارزش قائل نشدم.

· پروردگارا! ببخش مرا كه با پرسش ‏هاى مشكل از استادانم، خود را در چشم دیگران بزرگ جلوه دادم و استادانم را تحقیر كردم.

· پروردگارا! ببخش مرا كه موقع تعریف و تمجید دیگران، باورم شد كه راستی راستی كسى هستم!

· پروردگارا! ببخش مرا كه تاب شنیدن تعریف از دیگران را نداشتم!

·  پروردگارا! ببخش مرا كه اگر 1000 تومانم گم شد، غصه ‏دار شدم؛ ولى نمازم قضا شد و آن‌قدر غصه نخوردم.

· پروردگارا! ببخش مرا كه توان حل مشكل دیگران را داشتم؛ ولى سكوت كردم و گفتم دردسر نمى ‏خواهم.

·  پروردگارا! ببخش مرا كه واله و شیداى مخلوقاتت شدم و خالقیتت را از یاد بردم.

· پروردگارا! ببخش مرا كه آن‌قدر كه غصه روزى‏ام را خوردم، غصه آخرتم را نخوردم.

·  پروردگارا! ببخش مرا كه مدام دروغ گفتم و توجیه كردم كه دروغ مصلحتى بود.

·  پروردگارا! ببخش مرا كه خود را به خواب زدم تا از انجام كارى كه وظیفه ‏ام بود، شانه خالى كنم.

· پروردگارا! ببخش مرا كه با دروغ‏ هاى مكرر خود، زشتى دروغ را در ذهن فرزندم از بین بردم.

·  پروردگارا! ببخش مرا كه آن‌قدر كه اهل حرف بودم، اهل عمل نبودم.

· پروردگارا …

پروردگارا! می بخشی مرا؟