« خداوند، اولین معلم »
باسمهتعالی
«خداوند، اولین معلم»
خداوند نخستين معلم است.
در قرآن به آياتى برمیخوریم كه خداوند خود را بهعنوان معلم معرفى كرده است.
گاه به آدم (علیهالسلام) علم اسماء میآموزد: «وَعَلَّمَ آدَمَ الْأَسْمَاءَ كُلَّهَا؛ سپس علم اسماء [علم اسرار آفرینش و نامگذاری موجودات] را همگی به آدم آموخت»،
و گاه به نوع انسان آنچه را نمیداند از طريق تكوين و تشريع بخشى را بهصورت علوم فطرى در نهادش آفريد، و بخش ديگرى را بهوسیله عقل و تدبير در عالم آفرينش و بخش سومى را بهوسیله انبیا مىآموزد: «عَلَّمَ الْإِنْسَانَ مَا لَمْ يَعْلَمْ ؛ به آدمی آنچه را که نمیدانست تعلیم داد.»
گاه قلمبهدست او داده و نوشتن میآموزد: «الَّذِي عَلَّمَ بِالْقَلَمِ؛ همان کسی که بهوسیله قلم تعلیم نمود»، گاه يك حرف و دو حرف بر زبانش مینهند و شيوه سخنگفتن به او تعليم میدهد: «الرَّحْمَنُ * عَلَّمَ الْقُرْآنَ * خَلَقَ الْإِنْسَانَ * عَلَّمَهُ الْبَيَانَ»؛ خداوند رحمان، قرآن را تعلیم فرمود، انسان را آفرید، و به او «بیان» را آموخت.
بهاینترتیب او هم معلّم بيان است، و هم معلّم قلم، و هم معلّم امورى كه انسان از آن آگاهى نداشته است.
اين تعليمات ممكن است اشاره به تعليمات فطرى باشد كه بهصورت خلاصه و سربسته در درون جان انسان است، و نيز ممكن است اشاره به وجود ابزار و اسباب و مقدماتى باشد كه خدا در انسان آفريده، و او را قادر بر اختراع زبان و خط و كشف ساير واقعيات جهان هستى كرده است.
« روز معلم بر معلمان عزیز مبارک باد»
