« يَا لَيْتَنِي … ای کاش … »
باسمه تعالی
« يَا لَيْتَنِي … ای کاش … »
« محمد بارونی »
أَيُّهَا النَّاسُ، إِنَّمَا الدُّنْيَا دَارُ مَجَازٍ وَ الْآخِرَةُ دَارُ قَرَارٍ، فَخُذُوا مِنْ مَمَرِّكُمْ لِمَقَرِّكُمْ
حضرت امیرالمومنین علی(عليه السلام) در آغاز خطبه 203 به مسئله مهمّى درباره حقيقت دنيا و آخرت اشاره مى کند که غفلت از آن خميرمايه اکثر بدبختي هاى انسان است. مى فرمايد: اى مردم! دنيا سراى گذرا و آخرت خانه جاويدان است. پس، از گذرگاه خويش براى
سر منزل جاودانه، توشه برگيريد.
همين موضوع با تعبيرهاى دیگر در روايات ديگر آمده است، گاه دنيا به عنوان يک پل« الدُّنیا قَنطَرَةُ » وگاه به عنوان يک تجارتخانه
« مَتْجَرُ أوْلِياءِ اللهِ» و گاه به عنوان مزرعه « الدُّنْيا مَزْرَعَةُ الآخِرَةِ » قلمداد شده است که همگى حکايت از يک چيز مى کند و آن عدم دلبستگی به زیورها و زینت های دنیای زودگذر است. چرا که دنیا نام ابتدایی و کم مایه ای از جهان هستی است که باید از آن گذشت و به زندگی جاوید و ابدی رسید. اما متاسفانه عده ای گرفتار زیبایی های ظاهری دنیا می شوند و آنچنان خود را مشغول می سازند، که فراموش می کنند که اینجا سرای گذر است نه خانه جاویدان .
این عده در عالم آخرت وقتی نامه اعمال خودشان را می خوانند و سرگذشت خود را در دنیا مرور می کنند، شگفت زده می شوند و می گویند: ای کاش ….
لذا رسالت همه انبیاء و اولیای الهی این بوده است که به انسان ها یاد آوری کنند که از نعمت های خدا در سرای زودگذر استفاده کنید، ولی از دلبستگی به آن پرهیز نمایند .
در قرآن به سرنوشت انسان هایی که دل به دنیا بسته اند و در این « سرای مجازی » خانه ساخته اند و چیزی برای « سرای قرار » خود آماده نکرده اند با کلید واژه « يَا لَيْتَنِي … ای کاش … » اشاراتی شده است از جمله:
۱- يَا لَيْتَنِي كُنْتُ تُرَابًا. ای ﮐﺎﺵ! من خاک میبودم. (ﺳﻮﺭه نبأ/۴۰)
۲- يَا لَيْتَنِي قَدَّمْتُ لِحَيَاتِي. ای ﮐﺎﺵ! برای آخرت خود کاری انجام می دادم. (ﺳﻮﺭه فجر/۲۴)
۳- يَا لَيْتَنِي لَمْ أُوتَ كِتَابِيَهْ. ای ﮐﺎﺵ! نامه اعمالم به من داده نمیشد. (ﺳﻮﺭه حاقه/۲۵)
۴- يَا وَيْلَتَى لَيْتَنِي لَمْ أَتَّخِذْ فُلَانًا خَلِيلًا. ای ﮐﺎﺵ! فلانی را به عنوان دوست انتخاب نمیکردم. (ﺳﻮﺭه فرﻗﺎﻥ/۲۸)
۵- يَا لَيْتَنَا أَطَعْنَا اللَّهَ وَأَطَعْنَا الرَّسُولَا. ای ﮐﺎﺵ! از خدا و رسولش اطاعت میکردم. (ﺳﻮﺭه اﺣﺰﺍﺏ/۶۶)
۶- يَا لَيْتَنِي اتَّخَذْتُ مَعَ الرَّسُولِ سَبِيلًا. ای ﮐﺎﺵ! راه و روش رسول خدا را دنبال میکردم. (ﺳﻮﺭه فرﻗﺎن/۲۷)
۷- يَا لَيْتَنِي كُنتُ مَعَهُمْ فَأَفُوزَ فَوْزًا عَظِيمًا. ای ﮐﺎﺵ! من هم با آنها (مومنین) میبودم و به کامیابی بزرگ میرسیدم. (ﺳﻮﺭه نساﺀ/۷۳)
۸- يَا لَيْتَنِي لَمْ أُشْرِكْ بِرَبِّي أَحَدًا. ای ﮐﺎﺵ! با پروردگار خود کسی را شریک نمیگرفتم. (ﺳﻮﺭه کهف/۴۲)
۹- يَا لَيْتَنَا نُرَدُّ وَلَا نُكَذِّبَ بِآيَاتِ رَبِّنَا وَنَكُونَ مِنَ الْمُؤْمِنِين. ای ﮐﺎﺵ! راهی باز شود تا دوباره به دنیا برگردیم، تا آیات پروردگار خود را تکذیب نکنیم، و از جمله مومنین شویم. (ﺳﻮﺭه اﻧﻌﺎﻡ/۲۷)
آری! اینها آمال و آرزوهایی هستندکه انجامشان بعد از مرگ ممکن نیست. چون بعد از مرگ، زنگ پایان زندگی زده شده و فرصت تمام شده است. پس باید تا فرصت داریم از این تجارت خانه و محل کشت و کار، سرمایه ی برداریم و به سلامتی از پل دنیا گذر کنیم، تا آن روز که
« یوم التغابن » است کمتر دچار حسرت و اندوه گردیم. روزی که همه می گویند: « يَا لَيْتَنِي … ای کاش … »-
التماس دعا
