«هلال رجب؛ فانوس امید در وادی حیرت»
باسمهتعالی
«هلال رجب؛ فانوس امید در وادی حیرت»
ای جویندهی حقیقت و مسافر راه دور!
اگر آنگاه که بار سنگین گناهان، شانههای جانت را خم کرده و تو را در بیابانِ سرگشتگیِ عصیان رها ساخته است؛
اگر خود را در تاریکستانی ظلمانی گرفتار یافتهای که تصوّرِ آن، دل هر بینندهای را به لرزه میآورد و خروج از این ورطه، در نظرت محال مینماید؛
اگر بالهای مهر و امید تو در آشیانِ ترس و وسواس اسیر گشته و نومیدی، سایهافکنِ روانت شده است؛
و اگر در آستانهی دروازههای شرکِ خفی – یعنی ناامیدی از دریای رحمت واسعهی پروردگار – ایستادهای؛
آن هلالِ رجب را دریاب!
نورِ ایمان، از آسمانِ انتظار بر ما تابیده است؛ بنگر که چگونه هلالِ زیبای رجب، چشمکزنان، ما را به سوی خود فرا میخواند. با عزمی راسخ و دلی آکنده از امیدواری خالصانه، به این ماهِ پر برکت گام بگذار؛ ماهی که حتی شیطانِ فریبکار، که همواره خود را در به دام انداختن انسانها پیروز میدید، اکنون در هراس و اندوهی پنهان فرو رفته است. او میاندیشد که چه تدبیری سازد تا مؤمنان، نتوانند از این فرصتِ آسمانی و این فضای معنوی بیبدیل، بهرهی کمال ببرند.
اکنون که سروشی غیبی، چون ندای صبح صادق، گوش جانمان را نوازش داده و ما را به تماشای آن معبرِ نوری فراخوانده است که هلال رجب بر پهنهی سیاه آسمان گشوده؛ دلگرم شو و دامن همت به کمر زن تا از برکات گستردهی این ماه، بهرهمند گردی. هرچند در این ماهِ میمون، روشنایی بر ظلمت چیره آمده است، اما بدان که وسوسهها و تهدیدهای اهریمنی همچنان در کمیناند و جلوهگری میکنند… پس هشیار باش تا…
این ماه، فرصتی است که کولهبار سنگین دیروز را به دست باد سپاریم و با دستانی سبک، به استقبال رحمت لایزال الهی برویم. رجب، پل عبور است؛ نه مقصد. هرگز از رحمت یار ناامید نشوید؛ زیرا بزرگترین مکر شیطان، آن است که انسان را از بازگشت مایوس سازد. در این نور، پناه بگیرید و از این فرصت برای زدودن غبار کدورت از آینهی دل بهره ببرید.
الهی و سیّدی!
ای آنکه رحمتت بر غضبت سبقت گرفته و ای رازقِ نادیدنیها! اکنون که دروازههای ماه رجب به روی ما گشوده شده و فانوسِ نورتان بر بیابانِ سرگردانی تابیده است، دست نیاز به درگاهت بلند کردهایم.
به حقِّ این ماهِ عزیز، که تو آن را مطلع خیرات و مسکن رحمت خود قرار دادی؛ بر ما کرامت فرما!
بار سنگین گناهانمان را از دوشمان بردار و به جای آن، توشه تقوا و یقینی استوار به ما عطا کن تا در وادی حیرت، گمراه نگردیم.
شیاطینِ درون و برون را از مسیرمان دور ساز و اندیشهی ناامیدی از رحمتت را از سر ما بزدای.
ما را از کسانی قرار ده که در این فرصتِ مغتنم، از ریاضتهای معنوی بهرهمند گردند و در پایان این ماه، با دلی پاکتر و ایمانی استوارتر، به استقبال شعبان و رمضان شتابند.
«برحمتک یا ارحم الراحمین!»
